-Znowu się spóźnisz!!!- zawołał mój kochany, najstarszy braciszek - Pośpiesz się... - dodała siostra, jakby jej zależało na tym bym się nie spóźniła
-Nie wiem gdzie mam baletki - warknęłam. Co tydzień przed treningiem mam ten sam problem, a mianowicie, gdzie są te moje cholerne baletki. Na balet chodzę od trzeciego roku życia i to jedyna rzecz w moim życiu, którą naprawdę lubię. Gdy rodzice się rozwiedli tylko to mi pozostało i był to dla mnie sens życia. Jedyny.
Nie mogę powiedzieć, abym była bezproblemowym dzieckiem...
-Olivia!!!- krzyk z przedpokoju przerwał moje rozmyślania - Victoria już jest...
No właśnie Victoria... Moja przyjaciółka, wie o mnie więcej niż moje rodzeństwo razem wzięte. Co tydzień w piątek zjawia się swoim samochodem pod moim mieszkaniem, aby zawieść mnie na balet. Sama nie tańczy. Nie wiem czemu to robi, ale mi to odpowiada. Nawet bardzo. Chwyciłam torbę i lekko przymałe baletki. Zbiegłam na dół i przywitałam ze śmiechem moją kochaną Vik. Zatrzasnęłam drzwi i wsiadłam do najfajniejszego samochodu no świecie. Nie chodzi mi o markę, czy cenę, ale o klimat jaki w nim panował. Mimo, iż muzyka jakiej Vik słuchała nie należała do mojej ulubionej (jakiś tam brytyjski zespół, nic specjalnego), to lubiłam w nim siedzieć...
-Znów nas ignorują!!!- krzyknęła moja przyjaciółka, gdy tylko wsiadłyśmy do jej samochodu - Rozumiesz w Niemczech, aż cztery koncerty, a u nas żadnego nie ma... One narzekają, że tak mało, a my skaczemy z radości jak ich piosenka w radiu leci!!!
- Ale o kim ty znowu mówisz?!- powiedziałam zirytowana, że jak zwykle nie wiem o co jej chodzi
- Jak to o kim??? Olivia w jakim ty świecie żyjesz...- zaśmiała się - o najlepszym zespole wszech czasów, czyli o...
-One Direction...- dokończyłam znudzona. Mogłam się domyślić, bo ciągle o nich gadała... One Direction to, One Direction tam to... - To jedź do Berlina - dodałam po chwili. Rodzice Vik mieli kupę kasy więc nie był to dla nich jakiś kosztowny wypad...
- Nie... To oni powinni tu przyjechać - powiedziała smutna
- Robisz sobie ten tatuaż?- zapytałam szybko, by odciągnąć moją przyjaciółkę od tego jakże smutnego tematu *sarkazm*
- No nie wiem... Chciałabym, ale to chyba strasznie boli, nie?- spytała, a ja na nią dziwnie spojrzałam. Moja krucha przyjaciółka... Ją wszystko bolało. Była moim przeciwieństwem, nigdy nie dotknęła alkoholu, papierosów. Zawsze ma dobre oceny, czego nie można powiedzieć o mnie... W sumie to nie wiem czemu się przyjaźnimy, nic nas nie łączy
- Mnie nie bolało... Ale to mnie- odpowiedziałam. No tak zapomniałam wam, powiedzieć, że mam taki mały tatuaż z tyłu pleców tuż nad tyłkiem... W brew prawu, oczywiście. Kto zrobił tatuaż siedemnastolatce? Brat, prosta odpowiedź
- Już jesteśmy- rzuciła w przestrzeń.
- Dzięki - przytuliłam ją- Kocham Cię
- Oj weź... Te dwa słowa do ciebie w ogóle nie pasuja
Nie jest jakiś wyśmienity, ale jest...
W sumie to i tak nikt tego nie czyta...
Jeśli jednak to czytasz to skomentuj, proszę, nie wiecie jak to dla mnie jest ważne.
Moje malutki świat
Opowiadanie o One Direction
poniedziałek, 5 listopada 2012
Prolog
[Całość pisana oczami Olivii]
Jak to jest, gdy mama codziennie mówi Ci, że Cię kocha?
Jak to jest, gdy grasz z tatą w różne gry?
Gdy masz wielu znajomych?
Gdy życie wydaje Ci się cudem?
Jak to jest nie mieć na pieńku z prawem?
Ja tego nie wiem, ale mam nadzieję, że kiedyś i ja będę mogła nazwać siebie szczęśliwym człowiekiem...
Pierwszy rozdział dodać dziś (jak dziś to będzie krótki) czy dłuższy jutro?
Bochaterowie
Bohaterowie mojego opowiadania
Olivia Werner
Jest główna bohaterką tej historii. Ma 17 lat, jedną prawdziwą przyjaciółkę. Wychowują ja dwaj starsi bracia, do tego ma młodszą 14- letnią siostrę. Jej marzeniem jest praca w radiu, ale na razie musi skończyć szkołę
Victoria Shelly
Najlepsza przyjaciółka Olivi. Ma 18 lat i bogatych rodziców, jednak nie jet rozpieszczona. Jest wielką fanką One Direction, ale wie o tym tylko Olivia
Chłopaków z One Direction chyba nie muszę wam przedstawiać...
Miłego czytania - Mrówa
Subskrybuj:
Posty (Atom)